Κολποσκόπηση

ΕΙΣΑΓΩΓΗ
­
Η κολποσκόπηση αποτελεί μέθοδος ανίχνευσης παθολογικών αλλοιώσεων του τραχήλου της μήτρας, καθώς και μέθοδο­ περαιτ­έ­ρω διερεύνησης παθολογικών τεστ PAP. Απαραίτητη είναι η χρήση του κολποσκοπίου, ενός διοφθαλμικού στερεοσκοπικού μικροσκοπίου, που μπορεί να μεγεθύνει των τράχηλο της μήτρας μέχρι και 40 φορές, ενώ μία συνηθισμένη μεγέθυνση η οποία χρησιμοποιείται στα πλαίσια διαγνωστικού ελέγχου είναι αυτή των ×10 και ×20 (Εικόνα 1 & 2). Επιπλέον, η χρήση ειδικών έγχρωμων φίλτρων προσαρμοσμένων στο κολποσκόπιο επιτρέπει τον εντοπισμό των παθολογικών αγγείων του τραχήλου. Πρ­ώτος ο Hinselmann (1925) ανακοίνωσε τα αποτελέσματα του σχετικά με την τεχνική. Έκτοτε η μέθοδος αποτέλεσε σημείο αντιπαραθέσεων μεταξύ των ερευνητών, ενώ μετά το 1960 και μετά από την καθιέρωση του τεστ PAP (1945), η κολποσκόπηση αποτέλεσε και αυτή καθιερωμένη πλέον μέθοδο στην διερεύνηση της παθολογίας του τραχήλου της μήτρας.

ΤΕΧΝΙΚΗ ΤΗΣ ΚΟΛΠΟΣΚΟΠΗΣΗΣ ­

Με την χρήση διαλύματος οξικού οξέως 5% καθώς και διαλύματος ιωδίου (Lugol) είναι δυνατή η ανίχνευση, η διάγνωση και η χαρτογράφηση των τραχηλικών βλαβών (Εικόνα 3). Ειδικός εξοπλισμός για την πλήρη κολποσκοπική εκτίμηση του τραχήλου είναι απαραίτητος όπως: ενδοτραχηλικός διαστολέας για την επισκόπηση του ενδοτραχήλου, λεπτά άγκιστρα έλξης για τον έλεγχο των κολπικών θόλων ή του κολπικού κολοβώματος (μετά από ολική υστερεκτομία) στην περίπτωση που ή άμεση εκτίμηση τους δεν είναι εφικτή, καθώς και λαβίδα βιοψίας και ενδοτραχηλικό ξέστρο για λήψη ιστολογικού υλικού από τον εξωτράχηλο και τον ενδοτραχηλικό αυλό αντίστοιχα στις περιπτώσεις όπου αυτή θεωρείται απαραίτητη (Εικόνα 4).
­
ΤΑΞΙΝΟΜΗΣΗ
­ ­
Υπάρχουν διάφορες μέθοδοι ταξινόμησης των κολποσκοπικών  ευρημάτων από τις οποίες η πιο δημοφιλής, η κατά Reid, η οποία επιτρέπει την διάκριση των τραχηλικών βλαβών σε χαμηλού (CIN 1) και υψηλού βαθμού (CIN 2 & 3), οι οποίες δύναται να επιβεβαιωθούν με την λήψη βιοψιών από τα σημεία των τραχηλικών αλλοιώσεων, οι οποίες έχουν αναδειχθεί μετά από την εφαρμογή των παραπάνω διαλυμάτων στον τράχηλο της μήτρας. Τέλος η χρήση των διαλύματος Monsel (υποθειικός σίδηρος), επιτρέπει την επίσχεση τυχών αιμορραγίας μετά από την βιοψία του τραχήλου της μήτρας.   


Εικόνα 1 Εικόνα 2
Εικόνα 1 & 2 Διοφθαλμικό στερεοσκοπικό κολποσκόπιο


Εικόνα 3 Εικόνα 4
Εικόνα 3 - Διαλύματα οξικού οξέως, Lugol και Monsel Εικόνα 4 - Ενδοτραχηλικός διαστολέας, λαβίδα βιοψίας τραχήλου και ενδοτραχηλικό ξέστρο